Podkładki wegetatywne
Pierwsze podkładki, jakie stosował człowiek w zamierzchłych czasach pod drzewa owocowe, na pewno były rozmnażane genera-tywnie, to znaczy z siewu. Wysiewano nasiona, otrzymywano młode siewki, zwane też dziczkami, i na nich szczepiono zrazy wzięte z drzew o najlepszych owocach.
Z biegiem czasu przekonano się, że podkładka ma pewien wpływ na, zraz, na wzrost i owocowanie zaszczepionej na nim odmiany. Odnosi się to przede wszystkim do jabłoni i gruszy. W Europie w lasach i na polach spotykano różne gatunki dzikiej jabłoni. Najczęściej występowała tzw. jabłoń leśna, dzika, czyli jabłoń płonka, duże drzewo o niewielkich owocach. Jej siewki jeszcze i obecnie używane są na podkładki pod jabłonie szlachetne. Zrastanie jest dobre, ale tworzą się drzewa trochę za duże i za późno wstępujące w okres owocowania.
Na Kaukazie i w południowo-zachodniej Europie występuje dzika jabłoń niska, która jest bardziej zmienna i ma wiele form dość mocno różniących się między sobą. Dwie zwłaszcza jej formy od dawna zwracały na siebie uwagę - jabłoń słodka, czyli słodka, oraz jabłoń rajska, czyli rajka. Słodka tworzy drzewa mniejsze niż płonka, ale najmniejsze drzewa, drzewa karłowe lub krzewy, tworzy rajka. Zarówno słodka, jak i rajka tworzą zresztą wiele typów różniących się wielkością i pokrojem drzewa.
Centrum Medyczne Damiana | Opony | Szpital Damiana
|